Kraków – mój pępek świata

W XIX wieku, Kraków był bardzo biednym i brudnym miastem, średnia życia wynosiła podobno 30 lat. A bieda na tyle dała się we znaki, że nawet na hejnaliste na wierzy Mariackiej nie było w pewnym momencie stać… bród smród i ubóstwo…

Stało się jednak tak, że skądś zebrali pieniążki (m. in. z pożyczki) i zapytali:

Czy budować wprzód teatr czy wodociąg?

Jak się można domyślać… Kraków miasto kultury, kogo by tam czystość i zdrowie interesowało, poniżej zdjecie tego co powstało: (więcej…)

Bo Panny pod sukienkami coś ciekawego mają… dlatego dziś w Krakowie możemy oglądać fragment murów z brama floriańską i basztami

Już tłumaczę:

W XIX wieku postanowiono otworzyć Kraków na świat – burząc mury otaczająca całe tzw. “stare miasto”. Znalazł się jednak taki jeden profesor Feliks Radwański, który postanowił obronić choć fragment muru, przed zburzeniem. Uzasadnieniem obrony tego kawałka muru był poniższy tekst:

Chronią one przed wiatrami wiejącymi pod Kościół Mariacki od Kleparza. Niedobre to wiatry, bo smrody i śmieci znosić będą, a także bezbożnie podwiewać spódnice Paniom Matkom i Żonom.*

Jak widać na zdjęciach, tekst ten zadziałał, nie chciano oglądać tego co panie mają pod spódnicami… powstrzymano burzymurków
(więcej…)